فقط همین بودن تو مرا کافی است
بدانم که هستی و تنفس می کنی
ازهوای ملولی که من آن راخمیازه می کشم
آفتابی برتومی تابد که مرا می سوزاند
نسیمی بر تو می وزد که مرا می دمد
برفی بر گونه هایت می نشیند که رخسارم را می خراشد
بارانی بر تو می بارد که مرا می گریاند
ابری سایه بانت می شود که چتر دلتنگی های من است
تمام کائنات را گواه می گیرم به بودن تو
#سامه_ابتهاج
پ.ن: روزي روزگاري اين قطعه رو نوشتم با ديدن اين قسمت يادش افتادم.
#قباد: ته عاشقيت آدمُ ميكِشه به ورطه شاعريت
#سريال_شهرزاد
#شهرزاد2
برچسب: شهرزاد,
نویسنده: ایلیا جعفری