۰۰۰
از جاده شاهعباسی
میپیچم توی خیال تنت
پشت و پسلهی گندم زارها
شعر میشوی
بوسه
و قرصی نان
#سامه_ابتهاج
۲۱ تیر ۱۴۰۲
پ.ن:
دیگر از هیچ وضعیتی گریه ام نمیگیرد.قطعی برق،دلتنگی،بعدازظهر های کلافهکنندهی اداره.فکرم آشوب توست ، پیش غزل قوهای بهار، درگیر سرگرمیهای مهرسا .دستمالها دیگر به کار اشک نمیآیند،مشق گلجام های اناری میشوند.
برچسب:
نویسنده: ایلیا جعفری